Co się zmieni?

Obecnie procedowane zmiany w sieci Natura 2000 są częściowo konsekwencją zobowiązań Polski wynikających z przepisów prawa Unii Europejskiej. W grudniu 2024 roku Komisja Europejska, w ramach uzasadnionej opinii, wskazała szereg zastrzeżeń dotyczących kompletności krajowej sieci Natura 2000. Dotyczyły one m.in. potrzeby wyznaczenia nowych obszarów oraz rozszerzenia granic już istniejących. Rząd Polski uznał część tych uwag za uzasadnione i zaakceptował konieczność przedstawienia propozycji nowych obszarów Natura 2000, a także powiększenia wybranych obszarów funkcjonujących obecnie.

Korekty granic poszczególnych obszarów wynikają również z uwag oraz wniosków zgłaszanych przez podmioty odpowiedzialne za nadzór nad obszarami Natura 2000. Dodatkowym powodem zmian jest potrzeba objęcia ochroną terenów przeznaczonych pod działania kompensacyjne związane z realizacją inwestycji pn. „Budowa zabezpieczenia granicy państwowej z Białorusią na odcinku rzeki Bug w Nadbużańskim Oddziale Straży Granicznej”.

Generalna Dyrekcja Ochrony Środowiska przygotowała propozycje zmian w sieci Natura 2000, które zostały przekazane do konsultacji właściwym radom gmin. Po zakończeniu konsultacji, które już trwają, propozycje uwzględnione na Liście zmian w sieci Natura 2000 trafią do zatwierdzenia przez Radę Ministrów, a następnie zostaną przekazane Komisji Europejskiej.

Projektowane zmiany obejmują trzy obszary zlokalizowane na terenie województwa warmińsko-mazurskiego:

Bieńkowo (powiat braniewski) – planowane powiększenie obszaru o 4,29 ha w celu dostosowania przebiegu granic do granic rezerwatu „Bieńkowo” oraz granic działek ewidencyjnych;

Torfowisko Zocie (wschodni skraj Pojezierza Ełckiego) – planowane zmniejszenie powierzchni o 0,01 ha, wynikające z technicznej korekty granic i ich dostosowania do działek ewidencyjnych oraz granic projektowanego rezerwatu „Torfowisko Zocie”;

Kirszniter (powiat ostródzki) – planowane powiększenie obszaru o 0,25 ha w związku z koniecznością ujednolicenia granic z rezerwatem „Kirszniter” oraz granicami wydzieleń leśnych.

Monika Smolik