Jarząb szwedzki to mieszaniec poliploidalny jarząba pospolitego, jarząba mącznego i jarząba brekinii.
Jest to wysoki krzew, dochodzący wysokością do 15-20m. Ma szeroką, regularną koronę. Jego pędy są szare, filcowato owłosione latem, potem nagie, koloru zielonkawego lub brązowego.
Liście są pojedyncze, eliptyczne lub odwrotnie jajowate, długości od 6 do 10 cm, pierzastowrębne i piłkowane.
Kwiatostany są owłosione. Kwitnie w maju.
Owoce prawie kuliste, pomarańczowoczerwone, średnicy do 1,3 cm.
Jarząb to roślina ozdobna, ze względu na liście, regularną koronę i barwne owoce. Jest mało wymagający, chociaż wymaga pełnego oświetlenia.

Występuje w Europie. W Polsce osiąga południową granicę, dziko występuje tylko na Pomorzu.

Objęta ścisłą ochroną garunkową na stanowiskach naturalnych. W Polskiej Czerwonej Księdze Roślin widnieje jako gatunek zagrożony. Jest zagrożony z powodu gospodarki leśnej i bezpośredniego tępienia gatunku z powodu małej użyteczności.