historia - Moje Mazury

12 czerwca 2026, Piątek
imieniny: Gwidona, Leonii, Niny

historia - Galerie

historia - Wiadomości i artykuły

Pawłokoma: darowałam, ale nie zapomnę

Skłębienie nacjonalizmu, sąsiedzkich nienawiści, komunizmu, rywalizującego podziemia polskiego i ukraińskiego, wątku socjalnego, głodu ziemi”. Tak określił sprawę Pawłokomy w jednym z wywiadów Piotr Tyma, sekretarz Zarządu Głównego Związku Ukraińców w Polsce.
Mazury: A gdzie to jest?

Mazury stały się pojęciem z gumy. W telewizji do Mazur zalicza się już nie tylko Olsztyn, ale nawet Suwałki. Gdzie zatem leżą te prawdziwe Mazury?
Korsze: warto zobaczyć

Korsze to założona w XIV wieku wieś, która stała się miastem, kiedy w II połowie XIX wieku Prusacy szukali miejsca na przecięcie się dwóch linii kolejowych. Dlatego w Korszach, to co najcenniejsze do obejrzenia, jest związane tak czy inaczej z kolejnictwem.
Kandyty: Wspomnienia Cecylii Braś

Wspomnienia z lat 1940 -1946 z pobytu w łagrach na nieludzkiej ziemi i w Baszkirii.
Nasze tradycje: Krzyż choleryczny w Bratianie

Jadąc z Nowego Miasta w kierunku Bratiana, niedaleko zabudowań leżących nad Drwęcą, stoi krzyż. Jest on inny niż te, których dużo przy naszych drogach. Krzyż ten ma dwa równoległe ramiona. Większości ludzi kojarzy się on z wyznawcami prawosławia.
Historia rodziny Leontyny Michalskiej (z domu Karasek)

 Do wsi Kuklin przeprowadziliśmy się z Kulan, gdy mój ojciec Stanisław Karasek wrócił z Francji około 1931r. Mieszkałam tam od 1931 do 1937 r. Przeprowadziliśmy się do Gdyni wiosną 1937 r.
Niemiecka gazeta ocieplała budynek

W budynku przy ul. Warszawskiej 17, podczas remontu, znaleziono gazetę z 1929 roku oraz butelkę.
Zanim była „Wisła”: Polacy i Ukraińcy na ziemi pruskiej

Wzajemne relacje polsko – ukraińskie na obszarze Warmii i Mazur sięgają znacznie dawniejszych czasów niż na ogół się przypuszcza – są wcześniejsze niż te z okresu akcji „Wisła”. Co ciekawe, układały się one korzystnie dla obu stron.
Wełykdeń bez płaszczenyci?

Wełykdeń bez płaszczenyci? Niemożliwe. Tak też uważał Michał Kogut. W 1959 pojechał z Pasłęka do rodzinnej Radawy koło Jarosławia. I przywiózł płaszczenycię, którą ukrył przed wysiedleniem w 1947 roku.
Akcja Wisła w Wikipedii

Akcja "Wisła" (Operacja "Wisła") – akcja militarna[1] wymierzona w struktury Ukraińskiej Powstańczej Armii i Organizacji Ukraińskich Nacjonalistów, oraz przesiedleńcza dokonana w celu usunięcia wybranych grup ludnościowych, m.in. Ukraińców, Bojków, Dolinian i Łemków, jak również rodzin mieszanych polsko-ukraińskich, głównie z terenów Polski południowo-wschodniej (Rzeszowszczyzna i Lubelszczyzna), głównie na tzw. Ziemie Odzyskane, która miała miejsce w dwa lata po zakończeniu II wojny światowej. Przeprowadzona została przez formacje wojskowe Rzeczpospolitej Polskiej (Ludowe Wojsko Polskie), policyjne (Korpus Bezpieczeństwa Wewnętrznego, Milicję Obywatelską, Wojska Ochrony Pogranicza, Ochotniczą Rezerwę Milicji Obywatelskiej), jak i jej agendy cywilne (Państwowy Urząd Repatriacyjny).
Sołżenicyn: Prusy 1945

Nidzica była pierwszym miastem w Prusach, które w styczniu 1945 roku zdobyła Armia Czerwona. I jak wiele innych później została złupiona i spalona. W Nidzicy był wtedy Aleksander Sołżenicyn, który opisał mordy i gwałty czerwonoarmistów.
Mity o Akcji Wisła

Z badań historyków zajmujących się akcją „Wisła” wynika, że temat deportacji ludności ukraińskiej na ziemie za-chodnie i północne Polski w 1947 r. w zasadzie został wyczerpany. Nowe światło na to zagadnienie mogą rzucić dokumenty z rosyjskich archiwów, pod warunkiem, że zostaną odnalezione.

« Poprzednia 105 106 107 108 109 110 111 112 113 114 Następna »